اخبار > مروري بر شرح احوال و آثار استاد اميرخاني


  چاپ        ارسال به دوست

مروري بر شرح احوال و آثار استاد اميرخاني

دومين نشست از سلسله‌نشست‌هاي «در مکتب هنرمندان معاصر ايران» با عنوان «مروري بر شرح احوال و آثار استاد غلامحسين اميرخاني» سه‌شنبه 12دي‌ماه در فرهنگستان هنر برگزار شد.

به گزارش روابط عمومي فرهنگستان هنر، پژوهشکده هنر وابسته به فرهنگستان هنر دومين نشست از سلسله‌نشست‌هاي «در مکتب هنرمندان معاصر ايران» را به نشست «مروري بر شرح احوال و آثار استاد غلامحسين اميرخاني» با حضور استاد غلامحسين اميرخاني، سيدحسن صدرالدين حاج‌سيدجوادي، رئيس پژوهشكده هنر، جمعي از خوشنويسان شناخته‌شده كشور، تني چند از پژوهشگران، دانشجويان و علاقه‌مندان هنر همراه با خانواده استاد اميرخاني اختصاص داد.

رئيس پژوهشكده هنر در ابتداي اين نشست به جايگاه والاي استاد غلامحسين اميرخاني در هنر ايران اشاره كرد و گفت: «ايران ديرپاي در دامن خود بزرگان و چهره‌هاي ماندگار بسياري را پرورش داده است. آنچه ما در روزگار خود شاهد آن هستيم شخصيت‌هايي هستند كه لحظه‌لحظه عمر خود را براي تعالي و پيشرفت فرهنگ و هنر سپري كردند و در گذر يك عمر پرثمر، نتايج گرانبها و درخشاني را رقم زده‌اند. در ميان اين بزرگان، بي‌شك جايگاه رفيع استاد اميرخاني مرتبت ويژه و خاصي دارد.»
حاج سيد جوادي افزود: «استاد اميرخاني در به جريان‌انداختن هنر خوشنويسي در سطح كشورهاي همزبان نقش شاياني داشتند و به عنوان بزرگ‌ترين خوشنويس خط نستعليق و خطوط ديگر شناخته شده‌اند. براي فرهنگستان هنر باعث افتخار، شادماني و سربلندي است كه استاد دعوت ما را اجابت كردند و در اين نشست به همراه خانواده خويش حضور به‌هم رساندند.»

در ادامه مراسم جواد بختياري، از استادان برجسته خوشنویسی و خط نستعلیق معاصر ایران، استاد اميرخاني را اسطوره زنده هنر خوشنويسي ايران دانست و درباره ويژگي‌هاي اخلاقي او گفت: «استاد اميرخاني به اعتقاد بنده يك لقب و يا يك واژه نيست؛ بلكه يك مفهوم اجتماعي است و منشوري چندوجهي است كه ادب، هنر و اخلاق و مهرباني از‌آن ساطع مي‌شود. استاد به سبب هم‌نشيني با فرهيختگان و انديشمندان، زندگي با طيف‌هاي مختلف اجتماعي، گذر پيروزمندانه از رنج‌هاي زندگي و تشنگي فراوان براي يادگيري شخصيتي فاخر، والا، جستجوگر، بلندپرواز و مسئول به‌دست آوردند. بدين سبب من هيچ‌گاه استاد را پريشان حال نديدم.»

وي افزود: «ايشان صبورانه در بحران‌هاي اجتماعي انجمن خوشنويسان را راهبري كردند؛ انجمني كه در حال حاضر بسيار فعال و در عرصه بين‌المللي جايگاهي ويژه اي دارد.»
كاوه تيموري، نويسنده كتاب «راز خط» ديگر سخنران نشست بود و درباره ابعاد زيبايي‌شناختي و بررسي نظام هندسي آثار استاد غلامحسين اميرخاني به سخنراني پرداخت.»
تيموري توانمندي هنري و كار بديع را يكي از شاخص‌هاي بسيار مهم خوشنويسي دانست كه هنر هنرمند را ماندگار مي‌كند. وي در ادامه به آثار دهه 50 استاد غلامحسين اميرخاني اشاره كرد و افزود: «آثار استاد در سال 52 به نقطه عظمت خود مي‌رسد كه از نظر ارزش‌هاي زيبايي‌شناختي نيز در حال حاضر در همان جايگاه بالا قرار دارد.»

تيموري همچنين به‌ بررسي چند شاخص خوشنويسي در چليپاهاي استاد اميرخاني پرداخت و گفت: «اين توفيق در آثار استاد وجود داشته كه با اشكال هندسي با مواد غير هندسي غير نستعليق هر كاري را كه اراده كرده‌اند، توانسته‌اند كه انجامش دهند. روابط دروني حروف و كلمات در آثارشان به زيبايي رعايت شده است. استوارنويسي، صاف‌نويسي، جامعيت، چيدمان هنرمندانه و تناسب بصري از ديگر ويژگي‌هاي آثار استاد است. استاد 500هزار صفحه كتابت دارند و در يك سال‌و‌نيم 400 تا 500 صفحه كتابت از نوع تلفيقي را اجرا كرده‌اند كه نشان از پركاري و پويايي ايشان است.»

در ادامه اين نشست همچنين استاد اميرخاني ضمن خوشامدگويي به حضار اذعان داشت: «گاهي در زندگي موقعيت‌هايي رخ مي‌دهد كه عاشقان هنر و كمال و اصحاب نظر از آن بهره‌ها مي‌برند، الهام مي‌گيرند و گفت‌وگويي دروني برايشان رخ مي‌دهد. اين جلسه بركات بسيار زيادي داشت به شرطي كه از تعارف و تمجيد به سمت هدفي واقع‌گرايانه پيش برويم. در مورد اين واقع‌گري‌ها در گذشته نمونه‌هاي كمي داريم و كمتر اثري را مي‌بينيم كه مثل تاريخ بيهقي واقعيت‌ها را بنويسد.»

وي افزود: «آن‌قدر عظمت و بزرگي در خلقت است و انسان‌هاي باعظمتي در دنيا هستند كه خود را فداي جامعه خويش مي‌كنند كه وقتي آدمي با خود مقايسه مي‌كند، خجالت مي‌كشد. به من اين اجازه را دهيد تا من اين نشست را مربوط به همسرم بدانم كه آن شرمندگي كمتر شود زيرا همه شما مي‌دانيد كه كوچك‌ترين ناهمراهي از طرف همسر به قدري اثر منفي دارد كه انگار بال و پر انسان را مي‌سوزاند. من بدون تعارف از همسرم تشكر مي‌كنم و صميمانه اقرار مي‌كنم كه مديون همسر و خانواده‌ام هستم.»
وي همچنين تاكيد كرد: «حال و هواي ما مثال كسي است كه در حالي كه آتش گرفته است، غرق مي‌شود. وقتي در فرهنگ و هنر كشورمان تكيه‌گاهي به اين بزرگي داريم، نبايد به خودمان نگاهي داشته باشيم. به فرهنگ و هنر خودمان وصل شويم تا به عظمت آن دست يابيم.»

اميرخاني اشاره‌اي به هنر خوشنويسي ايران در سال هاي 58 تا 60 داشت و گفت: «در آن سال‌ها يك شيوه معين در انجمن خوشنويسان تعيين شده بود. شيوه‌هاي ديگري وجود نداشت. اگر هم بود محدود بود. انجمن براي آشناشدن جامعه خوشنويسي با شيوه‌هاي ديگر بهترين و رنگين‌ترين مرقع‌هاي عمادالكتاب، ميرزا غلامرضا اصفهاني و... را با كيفيت بالا چاپ كرد و در اختيار خوشنويسان قرار داد.»

اميرخاني به دوران مسئوليت خويش در انجمن خوشنويسان ايران نيز اشاره كرد و خاطرات مشتركي را از سيدحسن صدرالدين حاج‌سيدجوادي، رئيس پژوهشكده هنر در زمان معاونت هنري وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي بيان داشت و در پايان با انتقاد از مديريت هنري كشور اذعان داشت: «كجا هستند امروز مديراني كه ادعاي خدمت مي‌كنند؟ من از جريان خاصي گله نمي‌كنم. قدر و منزلت هنرمندان ما اين نيست كه عده‌اي بيايند و آن را در خدمت خواسته‌هاي خود قرار دهند.»

محمد اقبال از شاگردان استاد غلامحسين اميرخاني سخنران پاياني اين نشست بود كه با اشاره به ويژگي‌هاي منحصربه‌فرد استاد اميرخاني، ايشان را الگويي براي جوانان كشور خواند.
اين نشست كه با استقبال مخاطبان همراه بود، غروب 12دي‌ماه در ساختمان مركزي فرهنگستان هنر به كار خود پايان داد.


١٤:٠٠ - 1392/02/11    /    شماره : ٣٦٠٥    /    تعداد نمایش : ١٠٣٧



خروج